Fout antwoord!?
In het weekend is het steeds onze taak als ouders om vanalles te ondertekenen voor school: de agenda, meegeefblaadjes en de toetsen van die week. Zo zien we weer hoe onze kinderen het ervan af brengen tijdens de normale tussentijdse toetsen, of ze een beetje gemotiveerd blijven of als er tekenen van mogelijk onderpresteren zitten aan te komen.
Zo ondertekende ik de toetsen van Daan, onze derde zoon in het 4de leerjaar. En eentje daarvan trok mijn aandacht, een toets 'taalgebruik'. Hij moest een aantal antwoorden geven op een aantal vragen (mmm... dit is altijd zo, zeker, bij een toets?).
Eén vraag ging als volgt:
Fout! Wrong answer! Rood '-1'!
Eigenlijk moest ik glimlachen, ik vond het een fijntje. En neen, ik ga de leerkracht hier niet op aanspreken, dat heeft niet veel zin, ook al omdat Daan er helemaal geen probleem mee heeft. Het zou anders zijn mocht Daan zich verongelijkt voelen omdat hij eigenlijk een goed antwoord heeft gegeven, al was het niet dat antwoord dat de leraar wou zien staan. Dan had ik heel waarschijnlijk een gesprek met Daan gehad, dat hij moet leren te denken zoals de leraar om te weten wat verwacht wordt. Want dit kan ook later heel erg van pas komen, weten hoe een toets wordt opgesteld en hoe je erop dient te antwoorden.
Anderzijds vind ik, en andere leerkrachten samen met mij, dat één van de didactische principes is dat een vraag op een toets of een opdracht in een werkboek steeds duidelijk moet zijn en niet dubbelzinnig. Stel een vraag zodanig op dat het antwoord dat je verwacht ook het enige antwoord is dat kan gegeven worden. En, indien je vraag niet zo is opgesteld, dien je jezelf als leraar zo open te stellen voor andere antwoorden en nagaan of die misschien ook wel niet juist kunnen zijn.
Hoe anders zou het geweest zijn had de meester Daan even bij zich geroepen en had gezegd 'Daan, jongen, jouw antwoord is wel goed gevonden, je denkt duidelijk buiten de lijntjes, maar je weet dat we deze week over welpen hebben geleerd en dat dit antwoord dan ook verwacht werd. Weet je, ik zal het toch goed rekenen en hier geen heel punt voor aftrekken!' Denk je niet dat de relatie tussen leerling en leerkracht dan zou zijn verstevigd en het respect en begrip voor elkaar zou zijn gegroeid?
H O M E
Zo ondertekende ik de toetsen van Daan, onze derde zoon in het 4de leerjaar. En eentje daarvan trok mijn aandacht, een toets 'taalgebruik'. Hij moest een aantal antwoorden geven op een aantal vragen (mmm... dit is altijd zo, zeker, bij een toets?).
Eén vraag ging als volgt:
- de jongen van een leeuwin:..............Je mag tweemaal raden wat Daan heeft ingevuld! Of neen, raad eerst wat het te verwachten antwoord is bij de leraar... 'welpen' uiteraard. Alleen is dat buiten het divergente denkvermogen van Daan gerekend, want hij vulde doodleuk 'leeuw' in.
Fout! Wrong answer! Rood '-1'!
Eigenlijk moest ik glimlachen, ik vond het een fijntje. En neen, ik ga de leerkracht hier niet op aanspreken, dat heeft niet veel zin, ook al omdat Daan er helemaal geen probleem mee heeft. Het zou anders zijn mocht Daan zich verongelijkt voelen omdat hij eigenlijk een goed antwoord heeft gegeven, al was het niet dat antwoord dat de leraar wou zien staan. Dan had ik heel waarschijnlijk een gesprek met Daan gehad, dat hij moet leren te denken zoals de leraar om te weten wat verwacht wordt. Want dit kan ook later heel erg van pas komen, weten hoe een toets wordt opgesteld en hoe je erop dient te antwoorden.
Anderzijds vind ik, en andere leerkrachten samen met mij, dat één van de didactische principes is dat een vraag op een toets of een opdracht in een werkboek steeds duidelijk moet zijn en niet dubbelzinnig. Stel een vraag zodanig op dat het antwoord dat je verwacht ook het enige antwoord is dat kan gegeven worden. En, indien je vraag niet zo is opgesteld, dien je jezelf als leraar zo open te stellen voor andere antwoorden en nagaan of die misschien ook wel niet juist kunnen zijn.
Hoe anders zou het geweest zijn had de meester Daan even bij zich geroepen en had gezegd 'Daan, jongen, jouw antwoord is wel goed gevonden, je denkt duidelijk buiten de lijntjes, maar je weet dat we deze week over welpen hebben geleerd en dat dit antwoord dan ook verwacht werd. Weet je, ik zal het toch goed rekenen en hier geen heel punt voor aftrekken!' Denk je niet dat de relatie tussen leerling en leerkracht dan zou zijn verstevigd en het respect en begrip voor elkaar zou zijn gegroeid?
H O M E
Reacties
Een reactie posten