Overleg op school voor Daan

Vorige week heeft L., de psychotherapeute, Daan een uurtje geobserveerd tijdens zijn spel en zij kwam tot een aantal zeer treffende gedragskenmerken:

- Daan is erg open en wil veel vertellen, maar hij zegt zelf dat hij veel geheimen heeft die hij met niemand wil delen. Hij is bang dat iemand ze zal doorvertellen. Hij lijkt ook bang dat anderen hem niet gaan geloven, want hij gaat snel in de aanval als ik niet meteen reageer op een verhaal dat hij vertelt (zegt dan vb. snel 'het is wel waar, hé' of 'dat stond er echt wel');
- Daan heeft het er moeilijk mee dat iemand hem niet meteen kan volgen of begrijpt. Hij jaagt er zich snel in op dat ik niet meteen een antwoord kan formuleren of als ik een extra vraag stel ter verduidelijking;
- Daan wil bewijzen dat hij veel kan. Hij lijkt verschillende keren mij te 'onderwijzen', en te tonen wat hij weet (vb. over de ruimte, maar ook het verschil tussen links en rechts);
- Daan wil graag gelijk hebben. Hij zet een spelletje bv. naar zijn hand en wil de spelregels niet volgen omdat hij weet hoe het moet;
- Daan vindt het helemaal niet leuk om warm te eten op school, want het is volgens hem niet lekker;
- Daan vond het op zijn vorige school een stuk leuker dan nu. Waarom is mij niet helemaal duidelijk. Hij geeft alleen aan dat daar geen middag was en dat hij niet op school moest eten (wat niet klopt, red.);

Samen met haar was er vanmorgen een overleg op school met de zorgcoördinator, de directeur en de leerkracht van Daan. Om het gesprek op gang te trekken, vertelde ze eerst over deze kenmerken die iedereen alleen maar kon beamen.
Vervolgens sprak de leraar opnieuw over het feit dat Daan tot de middag heel goed doorwerkt, maar dat daarna zijn batterijen leeg zijn en hij stilvalt. Daan weet dan niet meer wat hij moet doen, begint rond zich heen te kijken en gaat dan dagdromen, en dit laatste doet hij trouwens ook 's voormiddags als zijn kerntaken (de taken die iedereen moet doen) zijn afgerond. Hoewel de leraar een extra mapje voor Daan heeft gemaakt met buffertaken (taken die je kan maken als je eerder klaar bent), raakt hij deze map niet aan. Wij vroegen ons dan ook af of dit wel vrijblijvend mag gegeven worden en dit niet eerder een verplichtend karakter moet krijgen, zonder Daan hierin te forceren uiteraard. Zowel de directeur als L. konden ons hierin wel bijtreden.

Uiteindelijk is de leraar nu toch ook van mening toegedaan dat Daan best toch naar de kangoeroeklas zou gaan na de Krokusvakantie, terwijl hij dit eerder als een joker beschouwde om in te zetten voor het 2de leerjaar. Hij en de zorgcoördinator lieten ons ook duidelijk verstaan dat Daan toch wel erg hoogbegaafd is en dat zij er nog nooit eentje in die mate gehad hebben in deze school (en dat voor een school die toch wel een reputatie heeft op gebied van hoogbegaafdheid). Dat belooft, er zal dus nog regelmatig zo'n multidisciplinair overleg nodig zijn tijdens Daans schoolcarrière!

De bedoeling nu is om eerst het effect van de kangoeroeklas af te wachten en na te gaan of zijn gedrag, eerst en vooral thuis, hiermee wijzigt. Indien dit toch niet voldoende uitdaging zou zijn, dan gaan we een stapje verder en zal alsnog worden gegrepen naar ander differentiatiemateriaal en dan vooral materiaal dat niet meteen aansluit bij de eigenlijke leerstof, maar eerder bij andere vaardigheden, strategische spelletjes of ruimtelijk inzicht. Zo zou Daan mogen denkspelletjes van thuis meebrengen; online spelen op de computer; schaken in een hoek in de klas of eventueel zelfs een ander kindje leren schaken.

Voor de psychotherapeute is het niet meteen nodig om hem nog eens extern te gaan begeleiden d.m.v. speltherapie, maar zal ze eerst afwachten wat de beloofde inspanningen van school als resultaat geven. We moeten blijven alles stap voor stap bekijken en meteen aan alle partijen doorgeven als we wijzigingen opmerken in Daans gedrag.
H O M E