Voorstelling
Ik ben Sabine Sypré, mijn man is Stefaan Phlips. Wij zijn na onze universitaire studies blijven hangen in Gent, zoals men dat zegt en we hebben samen vier kindjes, drie zonen en één dochtertje.
Onze oudste is Ewout, 8 jaar, zit nu in het derde leerjaar. De tweede, Kobe, is 5 jaar en is een jaartje eerder naar het eerste leerjaar gegaan. De derde, Daan, is 3 jaar en zit in de eerste kleuterklas. Onze jongste is een meisje, Noor, en is pas 6 maanden oud.
Tot nu toe dachten wij gewoon dat onze gasten nogal aan de rappe kant waren, maar wij dachten dat dat normaal was.
De laatste tijd echter (en vroeger ook al eigenlijk) worden wij meer en meer geconfronteerd met reacties van mensen die ons deden nadenken over eventuele hoogbegaafdheid.
Daardoor ben ik op de website van 'hoogbegaafdvlaanderen' terechtgekomen - trouwens een heel goede, informatieve website, vind ikzelf - waar ik tijdens het lezen constant de tranen in mijn ogen kreeg door de herkenbaarheid van alle anekdotes.
Het komt erop neer dat 9 op de 10 dingen opgaan voor alle drie onze zonen, en van ons dochtertje wordt in de crèche ook al gezegd dat het een pientere, wakkere en alerte baby is.
Nu had ik er eigenlijk graag met iemand over gesproken, vooraleer ik dit in mijn omgeving ga vertellen, want ik kan mij voorstellen dat men zou zeggen dat ik mij aanstel, dat ze gewoon heel slim zijn, maar toch niet hoogbegaafd, komaan. Zo dacht ik er tot voor kort immers ook over. Onze kinderen zijn dus nog niet getest, maar vooraleer wij effectief stappen ondernemen, zou ik eerst wat meer zekerheid willen.
Op school ondervinden we hier al wat problemen mee: de oudste, Ewout, heeft zich vorig jaar in het tweede leerjaar stierlijk verveeld, wat wel gebeterd is in het derde trimester, vermoedelijk door de vele vakantiedagen. Tijdens het laatste oudercontact, laatst in december, sprak de juf van het derde weerom hetzelfde, hij verveelt zich en 'daar bestaan speciale scholen voor of misschien een jaartje overslaan?' Hij is echter al van het einde van het jaar, wat betekent dat hij nagenoeg twee jaar jonger kan zijn dan de rest van zijn klas.
De tweede, Kobe, is van de peuterklas meteen naar 2de, dan 3de kleuter gegaan en zit nu eigenlijk een jaar te vroeg in het eerste leerjaar.
De derde, Daan, is nu net 3 jaar, maar qua taal, nl. in volzinnen spreken op 2 jaar, tekenen (geen kopventjes meer, maar echte mannekes met wenkbrauwen en wimpers en vingers en tenen), tellen tot 20, kleuren en vormen herkennen op 2 jaar, puzzels van 50 stukken maken, computerspelletjes spelen en vele andere herkenbare zaken, doet dit mij toch ook denken aan hoogbegaafdheid.
Thuis zelf zijn er eigenlijk geen problemen. Als ze vragen stellen, kunnen wij steeds antwoorden. We gaan regelmatig naar de bibliotheek om boeken, stripverhalen en computerspelletjes. Onze kinderen zijn volgens mij heel gelukkig, gaan heel gemakkelijk om met anderen en zijn ook graag gezien. Maar een aantal dingen, zoals overdreven emotionaliteit, vooral bij onze oudste, en overdreven lawaaimakers en druktemakers doen mij toch soms wel eens steigeren. Nu, na het lezen van een aantal teksten op de website, doet dit mij alvast beter begrijpen en is het alsof alles op zijn plooien valt.
Wat mij ook opvalt, is dat ik een aantal dingen kan herkennen van toen ik klein was. Maar toen was ik gewoon de slimste van de klas, niet meer dan dat, en gewoon heel bedeesd in groep, en ik deed 10 hobby's tegelijk, waarvan er in de loop der jaren heel wat sneuvelden wegens tijdsgebrek. Toen ik het over die eventuele hoogbegaafdheid van mijn kinderen had met mijn ouders - want dit was hen uiteraard ook al opgevallen, vooral bij mijn moeder, die zelf les heeft gegeven in 2de en 3de leerjaar - toen zei mijn vader dat hij destijds ook een jaar had overgeslaan.
Wat wij nu feitelijk willen weten, is ten eerste of onze vermoedens wel terecht zijn. Zijn ze effectief hoogbegaafd of alleen maar slim? Gaan we niet op onze bek gaan als we hierover verder informeren? Ten tweede wil ik graag weten of we voor het eventuele testen terecht kunnen bij het CLB van de school of beter elders? Ik weet dat het al een probleem gaf toen we al in het begin van de derde kleuterklas zegden dat Kobe naar het eerste leerjaar moest overgaan, en alle juffen waren hiermee akkoord, maar toch moest er volgens het zorgteam getest worden en wisten we pas op het einde van het jaar dat het goedgekeurd werd.
Ondertussen zijn we al bijna drie jaar verder en is er al heel wat gewijzigd: de drie jongens zitten alledrie een jaartje voor. Ewout is net 12 geworden en zit momenteel in Sudbury-onderwijs, na een hels eerste middelbaar het jaar ervoor, Kobe is 10 in maart en zit nu in het 5de leerjaar en Daan is net 7 en zit in het 3de leerjaar. Noor, die 4 geworden is in juli, zit in de 2de kleuterklas; misschien dat zij op haar leeftijd kan blijven (maar eigenlijk betwijfelen we het sterk).
Wil je meer weten, dan lees je maar de blogartikels!
H O M E
Onze oudste is Ewout, 8 jaar, zit nu in het derde leerjaar. De tweede, Kobe, is 5 jaar en is een jaartje eerder naar het eerste leerjaar gegaan. De derde, Daan, is 3 jaar en zit in de eerste kleuterklas. Onze jongste is een meisje, Noor, en is pas 6 maanden oud.
Tot nu toe dachten wij gewoon dat onze gasten nogal aan de rappe kant waren, maar wij dachten dat dat normaal was.
De laatste tijd echter (en vroeger ook al eigenlijk) worden wij meer en meer geconfronteerd met reacties van mensen die ons deden nadenken over eventuele hoogbegaafdheid.
Daardoor ben ik op de website van 'hoogbegaafdvlaanderen' terechtgekomen - trouwens een heel goede, informatieve website, vind ikzelf - waar ik tijdens het lezen constant de tranen in mijn ogen kreeg door de herkenbaarheid van alle anekdotes.
Het komt erop neer dat 9 op de 10 dingen opgaan voor alle drie onze zonen, en van ons dochtertje wordt in de crèche ook al gezegd dat het een pientere, wakkere en alerte baby is.
Nu had ik er eigenlijk graag met iemand over gesproken, vooraleer ik dit in mijn omgeving ga vertellen, want ik kan mij voorstellen dat men zou zeggen dat ik mij aanstel, dat ze gewoon heel slim zijn, maar toch niet hoogbegaafd, komaan. Zo dacht ik er tot voor kort immers ook over. Onze kinderen zijn dus nog niet getest, maar vooraleer wij effectief stappen ondernemen, zou ik eerst wat meer zekerheid willen.
Op school ondervinden we hier al wat problemen mee: de oudste, Ewout, heeft zich vorig jaar in het tweede leerjaar stierlijk verveeld, wat wel gebeterd is in het derde trimester, vermoedelijk door de vele vakantiedagen. Tijdens het laatste oudercontact, laatst in december, sprak de juf van het derde weerom hetzelfde, hij verveelt zich en 'daar bestaan speciale scholen voor of misschien een jaartje overslaan?' Hij is echter al van het einde van het jaar, wat betekent dat hij nagenoeg twee jaar jonger kan zijn dan de rest van zijn klas.
De tweede, Kobe, is van de peuterklas meteen naar 2de, dan 3de kleuter gegaan en zit nu eigenlijk een jaar te vroeg in het eerste leerjaar.
De derde, Daan, is nu net 3 jaar, maar qua taal, nl. in volzinnen spreken op 2 jaar, tekenen (geen kopventjes meer, maar echte mannekes met wenkbrauwen en wimpers en vingers en tenen), tellen tot 20, kleuren en vormen herkennen op 2 jaar, puzzels van 50 stukken maken, computerspelletjes spelen en vele andere herkenbare zaken, doet dit mij toch ook denken aan hoogbegaafdheid.
Thuis zelf zijn er eigenlijk geen problemen. Als ze vragen stellen, kunnen wij steeds antwoorden. We gaan regelmatig naar de bibliotheek om boeken, stripverhalen en computerspelletjes. Onze kinderen zijn volgens mij heel gelukkig, gaan heel gemakkelijk om met anderen en zijn ook graag gezien. Maar een aantal dingen, zoals overdreven emotionaliteit, vooral bij onze oudste, en overdreven lawaaimakers en druktemakers doen mij toch soms wel eens steigeren. Nu, na het lezen van een aantal teksten op de website, doet dit mij alvast beter begrijpen en is het alsof alles op zijn plooien valt.
Wat mij ook opvalt, is dat ik een aantal dingen kan herkennen van toen ik klein was. Maar toen was ik gewoon de slimste van de klas, niet meer dan dat, en gewoon heel bedeesd in groep, en ik deed 10 hobby's tegelijk, waarvan er in de loop der jaren heel wat sneuvelden wegens tijdsgebrek. Toen ik het over die eventuele hoogbegaafdheid van mijn kinderen had met mijn ouders - want dit was hen uiteraard ook al opgevallen, vooral bij mijn moeder, die zelf les heeft gegeven in 2de en 3de leerjaar - toen zei mijn vader dat hij destijds ook een jaar had overgeslaan.
Wat wij nu feitelijk willen weten, is ten eerste of onze vermoedens wel terecht zijn. Zijn ze effectief hoogbegaafd of alleen maar slim? Gaan we niet op onze bek gaan als we hierover verder informeren? Ten tweede wil ik graag weten of we voor het eventuele testen terecht kunnen bij het CLB van de school of beter elders? Ik weet dat het al een probleem gaf toen we al in het begin van de derde kleuterklas zegden dat Kobe naar het eerste leerjaar moest overgaan, en alle juffen waren hiermee akkoord, maar toch moest er volgens het zorgteam getest worden en wisten we pas op het einde van het jaar dat het goedgekeurd werd.
Ondertussen zijn we al bijna drie jaar verder en is er al heel wat gewijzigd: de drie jongens zitten alledrie een jaartje voor. Ewout is net 12 geworden en zit momenteel in Sudbury-onderwijs, na een hels eerste middelbaar het jaar ervoor, Kobe is 10 in maart en zit nu in het 5de leerjaar en Daan is net 7 en zit in het 3de leerjaar. Noor, die 4 geworden is in juli, zit in de 2de kleuterklas; misschien dat zij op haar leeftijd kan blijven (maar eigenlijk betwijfelen we het sterk).
Wil je meer weten, dan lees je maar de blogartikels!
H O M E
Reacties
Een reactie posten