Consequent
Mijn kinderen luisteren niet meer naar mij. Steeds weer moet ik minstens een drietal keer iets vragen om iets gedaan te krijgen. Potdoof zijn ze voor al je verzoeken, vooral als het om opruimen gaat. Je begint met: 'Ga je dat speelgoed opruimen vooraleer je iets anders uit de kast haalt?'. Geeneen die reageert. Dan ga je verder met: 'Ewout, Kobe, Daan! Ga je dat speelgoed opruimen alsjeblieft?'. Ik praat tegen muren. Uiteindelijk begin je te roepen omdat gewoon vragen je al niet meer lukt: 'GASTEN, ruim dat op!! NU!' En dan krijg je hun antwoorden: 'Maar ik heb dat niet uitgehaald!' 'Maar ik heb daar niet mee gespeeld!' 'Noor heeft dat allemaal door elkaar gegooid'. Nu zijn er twee mogelijkheden: ofwel is Stefaan thuis en dan verheft hij zijn stem waarna ze eindelijk in gang schieten, maar dan wel met een ferme pruillip en hangende schouders en dan duurt het eeuwen vooraleer het allemaal aan de kant is; ofwel is hij niet thuis en dan schiet ik in een colère met als gevolg een ferme koppijn en geeneen van de jongens die ook maar iets doet, waarna ik het alsnog zelf doe. Ik weet het: dat laatste zou ik beter niet doen, maar ik weet begot niet meer hoe ik het anders moet aanpakken.
Het is iets dat al jaren sluimert zonder dat je er erg in had. Je probeert ze vanaf het begin goed op te voeden en toch trap je in de valkuilen waarvoor je nochtans op voorhand gewaarschuwd bent in diverse boeken over hoogbegaafdheid. 'Let op dat ze je niet onder tafel praten' 'Jij moet wel nog steeds de baas blijven' 'Ze zullen steeds een antwoord klaarhebben, maar je mag er niet op ingaan'. En nog meer: 'Wees consequent'.
Wees consequent!? Grrr... dit vind ik het meest overschatte advies dat overal opduikt in gelijk welk opvoedingsboek of -programma. Wees consequent! Is hier iemand die kinderen heeft die kan zeggen dat ze die steeds, altijd en overal, consequent hebben opgevoed? Mij lukt het alleszins niet.
H O M E
Het is iets dat al jaren sluimert zonder dat je er erg in had. Je probeert ze vanaf het begin goed op te voeden en toch trap je in de valkuilen waarvoor je nochtans op voorhand gewaarschuwd bent in diverse boeken over hoogbegaafdheid. 'Let op dat ze je niet onder tafel praten' 'Jij moet wel nog steeds de baas blijven' 'Ze zullen steeds een antwoord klaarhebben, maar je mag er niet op ingaan'. En nog meer: 'Wees consequent'.
Wees consequent!? Grrr... dit vind ik het meest overschatte advies dat overal opduikt in gelijk welk opvoedingsboek of -programma. Wees consequent! Is hier iemand die kinderen heeft die kan zeggen dat ze die steeds, altijd en overal, consequent hebben opgevoed? Mij lukt het alleszins niet.
H O M E
haha, nu consequent ben ik ook niet hoor :) en opruimen daar hebben ze hier meestal ook geen zin in. Voor wie wel flink opruimt is er altijd een beloning --hier dus nog klein dingen zoals boekje voorlezen, in bad mogen gaan, 10 minuutjes extra opblijven. Wie niet opruimt verliest die dingen dan en mag dan (terwijl ik opruim) in de hoek zitten op z'n knietjes.
BeantwoordenVerwijderenHet is hier dan vooral de jongste die de regels nog niet zo kent die meestal weerbarstig is bij het opruimen.
---oh ja, we hebben ook nog een hond die dolgraag rondslingerend speelgoed stukbijt dus dat helpt ook lol.
Niet luisteren, daar is Nele nu nogal kampioen in. Ze negeert ons, of -aan tafel- zegt ze 'jaja', 'sorry' of 'neenee', al naargelang de situatie, maar dan telkens met zo'n lachje dat je haar ziet denken 'you wish'. En je dringt daar niet toe door, ze lacht je eigenlijk vierkant uit. Of als je met straf dreigt, en zelfs die straf uitvoert: 'dat vind ik toch niet erg'. Ook grr soms...
BeantwoordenVerwijderen