Nostalgie alom... het Speelgoedmuseum!
Vandaag zijn we met zijn allen naar het Speelgoedmuseum getrokken, alweer in Mechelen. Een auto vol kinderen die hooggespannen verwachtingen hadden van het Speelgoedmuseum, als dat maar goed afliep!
In de inkomhal verwelkomden ons nog drie andere gezinnen die hadden ingeschreven op deze kinderactiviteit. Zo waren we met 8 kinderen en 6 volwassenen vandaag. De gids liet wat op zich wachten, wat ons wat tijd gaf om naar het toilet te gaan, jassen op te hangen en kennis te maken.
De gids, een jonge dame, leidde ons naar een eerder kille ruimte waar een schilderij van Breugel de Oude hing, het schilderij genaamd Kinderspelen (wat had je anders gedacht?). Meteen al voelde ik aan haar manier van vraagstellen dat het niet echt zou klikken met deze groep vandaag, wellicht was ze niet op de hoogte gebracht van het feit dat ze met hoogbegaafde kinderen te maken had. De vragen waren kinderlijk, veel te eenvoudig voor ons groepje en er was dus niet echt veel interactie, alleen de jongste kinderen antwoordden gretig. Maar soit, ondanks het feit dat we al héél veel van die oude spelletjes kenden (bikkelen, knikkeren, diabolo, toppen, springtouwen, jojoën,...), hebben we er toch een paar nieuwe leren kennen. Vooral de strafspelletjes klonken wel erg hard, voor onze tijd dan toch. Of wat dacht je van 'haartje trek' waar de valsspeler aan de haren werd getrokken, 'jonassen' waarbij hij of zij aan armen en voeten werd heen en weer geslingerd maar hem daarna liet vallen met de rug op een harde bank en 'over de benen lopen' waarbij de gestrafte over een rij stampende voeten naar de overkant moest lopen met gevaar voor vele blauwe plekken uiteraard. Na de uitleg over het schilderij gingen we opnieuw de helft van het museum door naar een andere zaal waar we ìn het schilderij konden stappen en daar de oude bikkels, marbles en andere speeltjes konden bezichtigen. Hierna opnieuw naar de koude ruimte om er nog wat te spelen met de diabolo, top, bikkels,...
Door deze veel te korte gidsbeurt - na nog geen uur gaf ze er al de brui aan - was er natuurlijk nog veel tijd over om de museumroute te volgen. Hier kon je alle soorten speelgoed, jaren oud, bekijken en nostalgisch genieten van de oude Meccanoo, Fisher Technik, Lego en andere constructiematerialen die bij het zien ervan een belletje deden rinkelen, maar waarvan ik helemaal de naam niet meer weet. Anderen smolten dan weer weg bij de immense poppenhuizen die van boven tot onder volledig bemeubeld waren met piepkleine accessoirkes. Onze oudste moest dan weer glimlachen bij de oude Nintendo 64 die bij hem op de Sudburyschool nog steeds naar behoren werkt!
De accommodatie is in orde, je kunt er achteraf op het gemak nog iets drinken of een pannenkoek eten terwijl de kinderen vrij kunnen spelen in een kleuterhoek, bij een sjoelbak, kickerbak of biljart. Een museum die wel de moeite waard is om te bezoeken!
H O M E
In de inkomhal verwelkomden ons nog drie andere gezinnen die hadden ingeschreven op deze kinderactiviteit. Zo waren we met 8 kinderen en 6 volwassenen vandaag. De gids liet wat op zich wachten, wat ons wat tijd gaf om naar het toilet te gaan, jassen op te hangen en kennis te maken.
De gids, een jonge dame, leidde ons naar een eerder kille ruimte waar een schilderij van Breugel de Oude hing, het schilderij genaamd Kinderspelen (wat had je anders gedacht?). Meteen al voelde ik aan haar manier van vraagstellen dat het niet echt zou klikken met deze groep vandaag, wellicht was ze niet op de hoogte gebracht van het feit dat ze met hoogbegaafde kinderen te maken had. De vragen waren kinderlijk, veel te eenvoudig voor ons groepje en er was dus niet echt veel interactie, alleen de jongste kinderen antwoordden gretig. Maar soit, ondanks het feit dat we al héél veel van die oude spelletjes kenden (bikkelen, knikkeren, diabolo, toppen, springtouwen, jojoën,...), hebben we er toch een paar nieuwe leren kennen. Vooral de strafspelletjes klonken wel erg hard, voor onze tijd dan toch. Of wat dacht je van 'haartje trek' waar de valsspeler aan de haren werd getrokken, 'jonassen' waarbij hij of zij aan armen en voeten werd heen en weer geslingerd maar hem daarna liet vallen met de rug op een harde bank en 'over de benen lopen' waarbij de gestrafte over een rij stampende voeten naar de overkant moest lopen met gevaar voor vele blauwe plekken uiteraard. Na de uitleg over het schilderij gingen we opnieuw de helft van het museum door naar een andere zaal waar we ìn het schilderij konden stappen en daar de oude bikkels, marbles en andere speeltjes konden bezichtigen. Hierna opnieuw naar de koude ruimte om er nog wat te spelen met de diabolo, top, bikkels,...
Door deze veel te korte gidsbeurt - na nog geen uur gaf ze er al de brui aan - was er natuurlijk nog veel tijd over om de museumroute te volgen. Hier kon je alle soorten speelgoed, jaren oud, bekijken en nostalgisch genieten van de oude Meccanoo, Fisher Technik, Lego en andere constructiematerialen die bij het zien ervan een belletje deden rinkelen, maar waarvan ik helemaal de naam niet meer weet. Anderen smolten dan weer weg bij de immense poppenhuizen die van boven tot onder volledig bemeubeld waren met piepkleine accessoirkes. Onze oudste moest dan weer glimlachen bij de oude Nintendo 64 die bij hem op de Sudburyschool nog steeds naar behoren werkt!
De accommodatie is in orde, je kunt er achteraf op het gemak nog iets drinken of een pannenkoek eten terwijl de kinderen vrij kunnen spelen in een kleuterhoek, bij een sjoelbak, kickerbak of biljart. Een museum die wel de moeite waard is om te bezoeken!
H O M E
Reacties
Een reactie posten