Bespreking op school voor Daan
Ik ga eerst hier even mijn hart luchten vooraleer ik er een positievere draai aan geef om het op mijn site te zetten... (aan de andere kant, moét dat wel, iets positiever klinken op de site zodat ik mensen niet voor het hoofd stoot?)
Gisterenochtend had ik een vergadering op school om te bespreken hoe we het verder zouden aanpakken met Daan. Die zit nu versneld in het 4de leerjaar, maar volgde al sinds september de lessen wiskunde mee in het 5de leerjaar. Hij moest dus telkens als de rekenles begon uit de klas naar de klas van het 5de stappen. Hierbij werden een aantal problemen opgemerkt: Daan treuzelt enorm onderweg van en naar de klas; Daan is dus dikwijls te laat in de wiskundeles en mist zo de instructie, weet dus niet meer wat hij moet doen; Daan vergeet constant zijn boek of pennenzak mee te nemen; Daan werkt niet echt door in zijn werkboek; regelmatig wordt een les afgelast omwille van uitstappen in het 4de of 5de, sowieso valt één les per week weg omdat de uren niet samenvallen, waardoor Daan thuis bovenop zijn normale huiswerk heel wat in te halen heeft in zijn werkboek.
Omdat hij laatst zelfs in de vakantie inhaalwerk had, heb ik een onderhoud met leraar 4de, 5de en zorgcoördinator gevraagd, wat dus gisteren plaats vond. Positief was alvast dat er reeds besloten was van vorige week om Daan niet meer de weg van en naar het 5de te laten afleggen, maar te proberen om hem zelfstandig in zijn werkboek van het 5de te laten werken tijdens de lessen rekenen van het 4de. Hij moet dus al niet meer uit de klas. Het voorstel kwam van de school zelf en was ook hetgeen ik in gedachten had om voor te stellen.
Gisteren kreeg ik echter een aantal tegenstrijdige zaken te horen. Enerzijds vond de juf van het 5de dat de lessen wiskunde van het 5de nog steeds niet moeilijk genoeg waren voor Daan, dat hij soms moeilijke zaken op een geheel eigen manier oplost waar andere sterke leerlingen van het 5de nog niet aan toe zijn, dat hij - als hij wil - zijn oefeningen op 5 minuten kan afwerken terwijl de anderen er een kwartier voor nodig hebben. Die indruk hadden wij zelf ook, dat hij enorm vòòr is op wiskundig gebied. Anderzijds had zijn meester Daan eens een toets van het 4de leerjaar rekenen gegeven en zag hij dat Daan een aantal elementaire zaken niet geautomatiseerd zou hebben. Daan weet nochtans heel goed wat kommagetallen zijn, maar had blijkbaar een probleem met een tiende van een tiende en wist niet dat dat een honderdste zou zijn. De leraar vermoedt dat hij door zo snel door de leerstof te gaan, vorig jaar in het 4de, dat hij een aantal hiaten heeft...
Verder sprak zijn leraar nog dat Daan voor de rest van de vakken helemaal niet uitsteekt boven de rest, dat hij eerder gemiddeld scoort of zelfs ondermaats. Dat Daan er zijn voeten aan veegt en helemaal geen inzet toont op toetsen, geen enkele studeerhouding heeft en enkel teert op wat hij in de klas hoort. Wanneer een toets dus een paar dagen later gegeven wordt, haalt hij heel slechte cijfers en dat frustreert de leraar enorm, want hij heeft een hekel aan kinderen die het zouden moeten kunnen en totaal geen inzet vertonen, terwijl er andere kinderen zijn die moeten ploeteren om er te geraken. En hiertegenover komt dan de suggestie van de zorgcoördinator om Daan volgend jaar helemaal in het 6de leerjaar te zetten, dus niet naar het 5de en rekenen volgen bij het 6de zoals eerst gedacht werd, maar compleet nog eens een jaar springen...
Wat moet ik daar nu van denken? Is hij dan toch goed genoeg in zijn gewone vakken? Ik repliceerde dat hij toch nog heel jong is, zal volgend jaar indien hij naar het 6de zou gaan in september nog steeds maar 8 jaar zijn, en dat ik dat nog niet meteen zie zitten voor het middelbaar daarna. Ik vroeg ook om hem eens op ander gebied dan wiskunde te gaan doortoetsen om te weten waar zijn niveau ligt op schools gebied. Maar uiteraard is dit moeilijk te doen op alle vakken. Dit lukt wel voor spelling en begrijpend lezen, maar wat met W.O., taalbegrip, studievaardigheden, leervaardigheden,... En nu zit hij in een klas waar zijn klasgenoten Daan kennen zoals hij is en zijn fratsen en uitzonderlijkheden ondertussen al gewoon zijn.
Het lijkt me duidelijk na dit gesprek dat zijn leraar zowel problemen heeft met de eigenwijsheid van Daan maar ook met zijn andere manier van denken. Daan zoekt oplossingen die mijlenver verwijderd zijn van de eenvoudige oplossing die in het handboek staat. Hij heeft een out-of-the-box-denkmethode en bedacht bv. een hele theorie rond euromunten en hoe de hele wereld hierbij ingeschakeld kan worden, maar de leraar zette hem meteen weer met zijn voeten op de grond, dat zijn theorie te ingewikkeld is, dat mensen het nu eenmaal doen zoals het nu gebeurt en dat daar een reden voor is, namelijk eenvoudigheid. De leerkracht zegt dat hij Daan realiteitszin wil bijbrengen, dat hij een zeer strenge hand nodig heeft - ook in de opvoeding trouwens! - om binnen de grenzen te blijven, dat hij niet moet denken om er buiten te willen kleuren. Hij wil de muur zijn waar hij Daan met zijn neus tegenaan wil laten lopen. Daar komt het zo ongeveer op neer! De leraar hoedt zich nu al voor de zeeklas later op het jaar vanwege de lossere structuur op zo'n uitstappen. En dan te bedenken dat Daan uiteindelijk al zoveel veranderd is t.o.v. vorig jaar toen hij elke week met minstens 2, 3 straffen naar huis kwam.
Oh, en nog een andere aap die uit de mouw kwam: zouden we niet eens een expert opzoeken die kan onderzoeken of Daan geen ADD of ADHD heeft, want hij kan geen ogenblik stilzitten op zijn stoel en zit constant met zijn hoofd in de wolken...?
Ik hoopte dat een nachtje erover slapen mijn eerste emoties wat zouden dempen, en ik kijk er nu wel iets nuchterder naar, maar een onverdeeld positief gevoel hou ik er toch niet aan over.
H O M E
Gisterenochtend had ik een vergadering op school om te bespreken hoe we het verder zouden aanpakken met Daan. Die zit nu versneld in het 4de leerjaar, maar volgde al sinds september de lessen wiskunde mee in het 5de leerjaar. Hij moest dus telkens als de rekenles begon uit de klas naar de klas van het 5de stappen. Hierbij werden een aantal problemen opgemerkt: Daan treuzelt enorm onderweg van en naar de klas; Daan is dus dikwijls te laat in de wiskundeles en mist zo de instructie, weet dus niet meer wat hij moet doen; Daan vergeet constant zijn boek of pennenzak mee te nemen; Daan werkt niet echt door in zijn werkboek; regelmatig wordt een les afgelast omwille van uitstappen in het 4de of 5de, sowieso valt één les per week weg omdat de uren niet samenvallen, waardoor Daan thuis bovenop zijn normale huiswerk heel wat in te halen heeft in zijn werkboek.
Omdat hij laatst zelfs in de vakantie inhaalwerk had, heb ik een onderhoud met leraar 4de, 5de en zorgcoördinator gevraagd, wat dus gisteren plaats vond. Positief was alvast dat er reeds besloten was van vorige week om Daan niet meer de weg van en naar het 5de te laten afleggen, maar te proberen om hem zelfstandig in zijn werkboek van het 5de te laten werken tijdens de lessen rekenen van het 4de. Hij moet dus al niet meer uit de klas. Het voorstel kwam van de school zelf en was ook hetgeen ik in gedachten had om voor te stellen.
Gisteren kreeg ik echter een aantal tegenstrijdige zaken te horen. Enerzijds vond de juf van het 5de dat de lessen wiskunde van het 5de nog steeds niet moeilijk genoeg waren voor Daan, dat hij soms moeilijke zaken op een geheel eigen manier oplost waar andere sterke leerlingen van het 5de nog niet aan toe zijn, dat hij - als hij wil - zijn oefeningen op 5 minuten kan afwerken terwijl de anderen er een kwartier voor nodig hebben. Die indruk hadden wij zelf ook, dat hij enorm vòòr is op wiskundig gebied. Anderzijds had zijn meester Daan eens een toets van het 4de leerjaar rekenen gegeven en zag hij dat Daan een aantal elementaire zaken niet geautomatiseerd zou hebben. Daan weet nochtans heel goed wat kommagetallen zijn, maar had blijkbaar een probleem met een tiende van een tiende en wist niet dat dat een honderdste zou zijn. De leraar vermoedt dat hij door zo snel door de leerstof te gaan, vorig jaar in het 4de, dat hij een aantal hiaten heeft...
Verder sprak zijn leraar nog dat Daan voor de rest van de vakken helemaal niet uitsteekt boven de rest, dat hij eerder gemiddeld scoort of zelfs ondermaats. Dat Daan er zijn voeten aan veegt en helemaal geen inzet toont op toetsen, geen enkele studeerhouding heeft en enkel teert op wat hij in de klas hoort. Wanneer een toets dus een paar dagen later gegeven wordt, haalt hij heel slechte cijfers en dat frustreert de leraar enorm, want hij heeft een hekel aan kinderen die het zouden moeten kunnen en totaal geen inzet vertonen, terwijl er andere kinderen zijn die moeten ploeteren om er te geraken. En hiertegenover komt dan de suggestie van de zorgcoördinator om Daan volgend jaar helemaal in het 6de leerjaar te zetten, dus niet naar het 5de en rekenen volgen bij het 6de zoals eerst gedacht werd, maar compleet nog eens een jaar springen...
Wat moet ik daar nu van denken? Is hij dan toch goed genoeg in zijn gewone vakken? Ik repliceerde dat hij toch nog heel jong is, zal volgend jaar indien hij naar het 6de zou gaan in september nog steeds maar 8 jaar zijn, en dat ik dat nog niet meteen zie zitten voor het middelbaar daarna. Ik vroeg ook om hem eens op ander gebied dan wiskunde te gaan doortoetsen om te weten waar zijn niveau ligt op schools gebied. Maar uiteraard is dit moeilijk te doen op alle vakken. Dit lukt wel voor spelling en begrijpend lezen, maar wat met W.O., taalbegrip, studievaardigheden, leervaardigheden,... En nu zit hij in een klas waar zijn klasgenoten Daan kennen zoals hij is en zijn fratsen en uitzonderlijkheden ondertussen al gewoon zijn.
Het lijkt me duidelijk na dit gesprek dat zijn leraar zowel problemen heeft met de eigenwijsheid van Daan maar ook met zijn andere manier van denken. Daan zoekt oplossingen die mijlenver verwijderd zijn van de eenvoudige oplossing die in het handboek staat. Hij heeft een out-of-the-box-denkmethode en bedacht bv. een hele theorie rond euromunten en hoe de hele wereld hierbij ingeschakeld kan worden, maar de leraar zette hem meteen weer met zijn voeten op de grond, dat zijn theorie te ingewikkeld is, dat mensen het nu eenmaal doen zoals het nu gebeurt en dat daar een reden voor is, namelijk eenvoudigheid. De leerkracht zegt dat hij Daan realiteitszin wil bijbrengen, dat hij een zeer strenge hand nodig heeft - ook in de opvoeding trouwens! - om binnen de grenzen te blijven, dat hij niet moet denken om er buiten te willen kleuren. Hij wil de muur zijn waar hij Daan met zijn neus tegenaan wil laten lopen. Daar komt het zo ongeveer op neer! De leraar hoedt zich nu al voor de zeeklas later op het jaar vanwege de lossere structuur op zo'n uitstappen. En dan te bedenken dat Daan uiteindelijk al zoveel veranderd is t.o.v. vorig jaar toen hij elke week met minstens 2, 3 straffen naar huis kwam.
Oh, en nog een andere aap die uit de mouw kwam: zouden we niet eens een expert opzoeken die kan onderzoeken of Daan geen ADD of ADHD heeft, want hij kan geen ogenblik stilzitten op zijn stoel en zit constant met zijn hoofd in de wolken...?
Ik hoopte dat een nachtje erover slapen mijn eerste emoties wat zouden dempen, en ik kijk er nu wel iets nuchterder naar, maar een onverdeeld positief gevoel hou ik er toch niet aan over.
H O M E
Reacties
Een reactie posten