Gesprek op school, voor wie dacht je?

Een weekendje erover slapen zou voldoende moeten zijn om het gesprek van vrijdag wat te laten bezinken alvorens ik het hier noteer. Zo zouden de eerste emoties wat milder moeten zijn. Denk ik toch...
Ja, we zijn voor de zoveelste keer op gesprek geweest op school voor onze Daan. Het is een routine aan het worden: om de zoveel weken een vergadering met het team om te evalueren, aan te passen, vooruit te kijken,... Een gewoon oudercontact van 5 minuutjes lukt niet voor speciale gevallen.
Vooraf had Ilse, de mevrouw van het CLB, mij gebeld om toestemming te vragen om met Daan zelf te praten, hoe hij het ziet. Niemand had dat ooit gedaan, wat zij eigenlijk heel raar vond. Tuurlijk antwoordde ik bevestigend! Doen! Dus vrijdagochtend op de vergadering vertelde ze eerst en vooral wat het gesprek tussen haar en Daan had opgeleverd en om eerlijk te zijn, ikzelf en Ilse ook waren nogal geschrokken van het inzicht dat deze achtjarige heeft in zichzelf en zijn problemen! Zo ging het ongeveer (niet woordelijk, maar wel inhoudelijk):

"Ik weet wat mijn grootste probleem is, ik treuzel nogal. Ik treuzelde toen ik door de gang naar de klas van het 5de moest, ik treuzelde om mijn boeken te nemen, ik treuzel om mijn schrijfgerief te nemen en ik treuzel tijdens het werken aan mijn rekenboek ook. Maar waarom ik treuzel, dat weet ik niet. Ik kan het gewoon niet helpen. Nu ik niet meer uit de klas moet, gaat het iets beter, maar toch zit ik nog steeds achter met mijn werk.
Misschien ben ik gewoon te jong. Ik ben niet goed in organiseren en plannen en dat is misschien iets dat je maar pas leert als je in het 4de of 5de leerjaar zit, maar ik zou eigenlijk nog maar in het 3de moeten zitten. Dus misschien is het dat wel, dat ik te jong ben om dit al te kunnen.
Ideaal zou zijn als ik een aparte wiskundeleraar had voor mij alleen, die mij kan helpen om voort te doen en achter mij aan zit, maar ik denk dat dat iets te duur is voor de directeur en ik weet dat dit dus niet kan. Maar zijn er geen andere oplossingen om mij te helpen? Ik denk dan aan een kaartje dat op mijn bank staat met daarop 'Daan, voortdoen!' of zoiets, of eventueel een klok die aangeeft hoeveel tijd ik nog heb. Mag het een schaakklok zijn? Maar ja, ok, dat tikt dan weer de hele tijd. Misschien zal mij dat afleiden en ook wel de andere kinderen uit de klas. [...] Ah, een time-timer, ok, dat zie ik wel zitten.
Wat mij ook zou helpen is misschien als ik alleen aan een bank zou zitten, kan dit ergens achteraan of apart in de klas? Want ik weet van mezelf als ik naast een vriendje zit, dat ik dan niet voortdoe omdat het te plezant is. Als het nodig is, wil ik wel alleen gaan zitten aan een bank, hoor.
Wat ik ook niet leuk vind, is dat ik, nu ik wiskunde krijg van het 5de leerjaar, dat er in mijn zelfstandig werk alleen maar uitbreidingsoefeningen van het 4de leerjaar zitten en die vind ik veel te makkelijk. Ik wil moeilijker werk. Kan ik niet de uitbreiding van het 5de krijgen? En is het mogelijk om dit nu nog in de laatste maand van het schooljaar al eens te proberen om te zien of het lukt voor volgend jaar?"

Tja, ik vind dit zelf nogal straf. Eerst en vooral voor een kind van acht, maar ten tweede ook voor mijn zoon zelf waarvan je altijd denkt dat hij met zijn hoofd in de wolken loopt en zogezegd totaal niet met zijn voeten op de grond staat. Je weet gewoon niet wat in zo'n koppeke omgaat, meer dan we denken blijkbaar. Ik vind het dan ook super dat Ilse met hem heeft gepraat én dat hij zoveel heeft verteld en open is geweest tegenover haar.

Met deze bevindingen zijn we dan ook gaan nadenken over wat we kunnen gaan doen om Daan gemotiveerd te krijgen om door te werken. Mijns inziens heeft Daan inderdaad gewoon uitdagender werk nodig, waarover hij eens kan doordenken, niet steeds weer die cijferoefeningen die meer van hetzelfde zijn. Een kenmerk van onderpresterende hoogbegaafde kinderen is nogal dikwijls dat ze gaan vertragen in hun gewone taken - en dan vooral de herhaling die te eenvoudig is, al gekend en dus niet uitdagend genoeg. En meestal doen ze dit niet doelbewust, maar wordt het wel een gewoonte. Dus, vroegen we of het niet mogelijk is om Daan Somplex of ander verrijkingsmateriaal aan te bieden uit het 5de leerjaar i.p.v. het 4de en de juf van het 5de was ermee akkoord. Zij zou, deze maand nog, zijn rekenboek gaan compacten (een deel van de herhalingsoefeningen schrappen) waardoor tijd vrijkomt voor de verrijking, geen Somplex, maar Sterk Rekenwerk dat vernieuwender is. Eindelijk, dacht ik, eindelijk wordt er eens gecompacteerd alvorens er extra wordt gegeven! Zo zou het altijd moeten om een hoogbegaafde leerling uit te dagen! En er zal een time-timer worden aangekocht om hem te helpen de tijd in het oog te houden.

Maar, zoals steeds, is het gesprek nooit echt helemaal positief. Steeds weer is er wel iemand die een venijnige opmerking moet geven, die alleen het negatieve in Daan ziet en nooit eens het positieve. "Ha, allemaal goed en wel dat we dit hier allemaal gaan doen voor Daan, maar ik wil hem niet nog meer apart gaan benaderen dan hij al is t.o.v. de andere kinderen. Hij zal er sowieso nog steeds van onder trachten te muizen en waar staan we dan? Hij moet met zijn voeten op de grond blijven, hij moet leren om binnen de grenzen te blijven en ze niet steeds op te zoeken en erover te gaan. Wat gaan we doen als stok achter de deur als hij opnieuw gaat treuzelen? Ik wil dat hij zijn verplichte werk af heeft binnen de 24 uur, desnoods thuis afwerken - en ouders, jullie moeten hierin ook meewerken - en doet hij dit niet, dan krijgt hij een strafpuntje en na drie strafpuntjes moet hij naar de strafstudie om daar zijn werk af te krijgen..."
God, ja, Daan heeft het verkorven bij zijn leraar en omgekeerd, wij hebben ook afgedaan, maar kom, het is maar een maandje meer en als dit voorstel hierboven effectief wordt uitgevoerd, dan mogen we zeer tevreden zijn!

Oh, en de ADHD-opmerking is gecounterd: Daan heeft vorig weekend een simultaanpartij van maar liefst 2 uur en drie kwartier tegen grootmeester Gurevich gespeeld en is vierde geworden op een twintigtal, grotendeels volwassen, spelers. Zolang stilzitten op een stoel, onmogelijk! Tenzij het een uitdagende interesse betreft uiteraard ;-)


H O M E