Zwaar weekend
Het is én een vrouwenweekend geweest én een zwaar er nog eens bij. Het begon al vrijdagavond toen we met tien vrouwen naar de cinema trokken om er de tweede film van - for the record: totally not my cup of tea - 'Sex and the city' te bekijken. De film zelf trok op niks, qua kwaliteit nul komma nul - gooi allemaal clichés op een hoopje en hoop dat het een film wordt - enkel goed om het verstand op nul te zetten, ook jammer van het bedrag dat je er moet aan uitgeven. Gelukkig werd dat ruimschoots gecompenseerd door een interessant gezelschap tijdens de dronk achteraf in café de Brouwzaele vlakbij. Maar zo werd het een korte nacht...
De dag erop ben ik met de fiets op de trein naar Bellem gespoord om er, wat toch de bedoeling was, een fietstocht te maken met de vrouwen van ons volleybalploegje. Alleen zat het weer niet mee en zijn we maar blijven hangen bij de gastvrouw in kwestie om er te petanquen, te terrassen tussen de spetters door en vooral veel te aperitieven (sangria, heel gevaarlijk goedje!). Na een barbecue onder de parasol die dienst deed als paraplu hebben we er nog een ganse avond gepictionaried, al werd het uitbeelden i.p.v. tekenen. We hebben er ons kriek mee gelachen en zo werd het - alweer - een heel korte nacht.
Vanmorgen, na een heel stevig cava-ontbijt, dan toch nog met de fiets teruggereden naar Gent, waarbij ik de weergoden bedank dat ze mij achterwind hebben meegegeven.
En nu ben ik gewoon uitgeteld... ik zal het deze week wat kalmer aan mogen doen.
H O M E
De dag erop ben ik met de fiets op de trein naar Bellem gespoord om er, wat toch de bedoeling was, een fietstocht te maken met de vrouwen van ons volleybalploegje. Alleen zat het weer niet mee en zijn we maar blijven hangen bij de gastvrouw in kwestie om er te petanquen, te terrassen tussen de spetters door en vooral veel te aperitieven (sangria, heel gevaarlijk goedje!). Na een barbecue onder de parasol die dienst deed als paraplu hebben we er nog een ganse avond gepictionaried, al werd het uitbeelden i.p.v. tekenen. We hebben er ons kriek mee gelachen en zo werd het - alweer - een heel korte nacht.
Vanmorgen, na een heel stevig cava-ontbijt, dan toch nog met de fiets teruggereden naar Gent, waarbij ik de weergoden bedank dat ze mij achterwind hebben meegegeven.
En nu ben ik gewoon uitgeteld... ik zal het deze week wat kalmer aan mogen doen.
H O M E
Reacties
Een reactie posten