Einde schooljaar
't Wordt tijd dat het schooljaar gedaan is!
Ik zag het gisterennamiddag al toen ik de kinderen ging afhalen van school: Kobe was een echte donderwolk en zuchtte eens heel diep toen hij mij zag. Ik dacht dat hij het niet leuk vond om naar huis te gaan en schonk er dus verder geen aandacht meer aan.
Maar toen ze 's avonds naar bed moesten, was het hek weer helemaal van de dam. Het ging maar niet vooruit en ik maande ze aan om zich verder uit te kleden, maar geeneen van de vier die reageerde. En na zo'n keer of drie vlieg ik tegen hen uit wat helaas het tegenovergestelde effect had.
En toen begon Kobe ineens te wenen en te roepen 'dat hij koppijn had van de meester die altijd moet roepen naar de andere kinderen in zijn klas omdat ze niet willen luisteren en ze nooit doen wat de meester zegt en daar krijg ik koppijn van!'. Dit symptoom reeds kennende, verloor ik uiteindelijk mijn zelfbeheersing en ik riep naar hem: 'Gaat het weer niet op school, ja? Gaat het weeral te traag misschien?' En ik krijg een heel luid en boos antwoord: 'JA!!'. Kobe ging nog een kus geven aan zijn papa en het kwam er nog eens allemaal uit. En toen Stefaan hem boudweg vroeg of hij dan nog eens een jaar zou willen springen, antwoordde Kobe bevestigend...
Daar gaan we weer, net toen we dachten dat bij Kobe alles op zijn plooien aan het vallen was. Maar helemaal onlogisch is het ook niet. Toen we hem vorig jaar lieten testen, ook op schools niveau, bleek dat hij toen al twee jaar voor zat op zijn leeftijdsgenoten! Het laatste trimester is dan ook nog eens voornamelijk herhaling, wat wel eens "de moeder van het onderwijs genoemd, maar voor zo'n kinderen is het veeleer de boze stiefmoeder" (dixit T.Kieboom).
En Daan ondertussen, die is helemaal weg van de wereld.
Niets dringt nog tot hem door. Van 's morgens bij het opstaan totdat hij effectief in school is, is het een complete ramp. Eerst blijft hij nog wat in zijn bed liggen, weigert hij op te staan, roept dan dat er teveel licht in zijn ogen zit, is nukkig als hij vers ondergoed moet nemen en slentert uiteindelijk de trap af naar de badkamer (nochtans is hij op niet-schooldagen veel vroeger wakker dan normaal om snel, snel voor de computer te zitten beneden). In de badkamer gaat hij tenslotte op de grond gaan liggen, speelt met één of ander kledingsstuk, bij voorkeur van zijn broers of zus en als hij dan beseft dat hij naar het toilet moet, dan krijst hij tegen Ewout dat hij van het toilet moet gaan (het is wel een feit dat het altijd Ewout is die er blijft op zitten!). Daarna roept hij naar mij dat ik eerst hem moet helpen met zijn kleren aan te doen, net als ik bezig ben met Noor te helpen - trouwens, Noor kleedt zich al alleen aan, ik moet enkel nog de drukknopjes sluiten en haar haar in staartjes doen.
En uiteindelijk, als iedereen al beneden is, dan zit hij nog steeds in zijn piyama en dan wordt het een strijd tussen hem en zijn vader.
Aan tafel dan, eet hij praktisch niets en het duurt een eeuwigheid eer hij een boterham heeft gesmeerd. Hij zit constant te dromen, hoort niets als iemand hem de chocopot vraagt en wil pas beginnen te eten als ik de tafel aan het afruimen ben. En dan heeft hij nog geen sokken aan, nog geen schoenen aan, nog geen jas, geen fietshelm en heeft hij zijn boekentas nog niet vast. En elke handeling duurt weer twee minuten eer het doordringt wat hij moet doen en dan nog eens twee minuten om effectief te handelen. Ik mag hem ook geen twee dingen tegelijk vragen, maar moet hem aanraken en gebieden: 'nu eerst dit!' 'Pak je boekentas en ga op de fiets zitten' resulteert gegarandeerd in Daan op de fiets en de boekentas op de stoep. Je wordt er horendol van!
In school echter merken ze (nog) niets, geen tekenen van dromerigheid, althans niet meer dan anders. Volgende donderdag heb ik een gesprek met L., zijn psychotherapeute: eens horen wat zij over hem te zeggen heeft na zes weken begeleiding.
Het wordt weer een heel leuk eindeschooljaar...
H O M E
Ik zag het gisterennamiddag al toen ik de kinderen ging afhalen van school: Kobe was een echte donderwolk en zuchtte eens heel diep toen hij mij zag. Ik dacht dat hij het niet leuk vond om naar huis te gaan en schonk er dus verder geen aandacht meer aan.
Maar toen ze 's avonds naar bed moesten, was het hek weer helemaal van de dam. Het ging maar niet vooruit en ik maande ze aan om zich verder uit te kleden, maar geeneen van de vier die reageerde. En na zo'n keer of drie vlieg ik tegen hen uit wat helaas het tegenovergestelde effect had.
En toen begon Kobe ineens te wenen en te roepen 'dat hij koppijn had van de meester die altijd moet roepen naar de andere kinderen in zijn klas omdat ze niet willen luisteren en ze nooit doen wat de meester zegt en daar krijg ik koppijn van!'. Dit symptoom reeds kennende, verloor ik uiteindelijk mijn zelfbeheersing en ik riep naar hem: 'Gaat het weer niet op school, ja? Gaat het weeral te traag misschien?' En ik krijg een heel luid en boos antwoord: 'JA!!'. Kobe ging nog een kus geven aan zijn papa en het kwam er nog eens allemaal uit. En toen Stefaan hem boudweg vroeg of hij dan nog eens een jaar zou willen springen, antwoordde Kobe bevestigend...
Daar gaan we weer, net toen we dachten dat bij Kobe alles op zijn plooien aan het vallen was. Maar helemaal onlogisch is het ook niet. Toen we hem vorig jaar lieten testen, ook op schools niveau, bleek dat hij toen al twee jaar voor zat op zijn leeftijdsgenoten! Het laatste trimester is dan ook nog eens voornamelijk herhaling, wat wel eens "de moeder van het onderwijs genoemd, maar voor zo'n kinderen is het veeleer de boze stiefmoeder" (dixit T.Kieboom).
En Daan ondertussen, die is helemaal weg van de wereld.
Niets dringt nog tot hem door. Van 's morgens bij het opstaan totdat hij effectief in school is, is het een complete ramp. Eerst blijft hij nog wat in zijn bed liggen, weigert hij op te staan, roept dan dat er teveel licht in zijn ogen zit, is nukkig als hij vers ondergoed moet nemen en slentert uiteindelijk de trap af naar de badkamer (nochtans is hij op niet-schooldagen veel vroeger wakker dan normaal om snel, snel voor de computer te zitten beneden). In de badkamer gaat hij tenslotte op de grond gaan liggen, speelt met één of ander kledingsstuk, bij voorkeur van zijn broers of zus en als hij dan beseft dat hij naar het toilet moet, dan krijst hij tegen Ewout dat hij van het toilet moet gaan (het is wel een feit dat het altijd Ewout is die er blijft op zitten!). Daarna roept hij naar mij dat ik eerst hem moet helpen met zijn kleren aan te doen, net als ik bezig ben met Noor te helpen - trouwens, Noor kleedt zich al alleen aan, ik moet enkel nog de drukknopjes sluiten en haar haar in staartjes doen.
En uiteindelijk, als iedereen al beneden is, dan zit hij nog steeds in zijn piyama en dan wordt het een strijd tussen hem en zijn vader.
Aan tafel dan, eet hij praktisch niets en het duurt een eeuwigheid eer hij een boterham heeft gesmeerd. Hij zit constant te dromen, hoort niets als iemand hem de chocopot vraagt en wil pas beginnen te eten als ik de tafel aan het afruimen ben. En dan heeft hij nog geen sokken aan, nog geen schoenen aan, nog geen jas, geen fietshelm en heeft hij zijn boekentas nog niet vast. En elke handeling duurt weer twee minuten eer het doordringt wat hij moet doen en dan nog eens twee minuten om effectief te handelen. Ik mag hem ook geen twee dingen tegelijk vragen, maar moet hem aanraken en gebieden: 'nu eerst dit!' 'Pak je boekentas en ga op de fiets zitten' resulteert gegarandeerd in Daan op de fiets en de boekentas op de stoep. Je wordt er horendol van!
In school echter merken ze (nog) niets, geen tekenen van dromerigheid, althans niet meer dan anders. Volgende donderdag heb ik een gesprek met L., zijn psychotherapeute: eens horen wat zij over hem te zeggen heeft na zes weken begeleiding.
Het wordt weer een heel leuk eindeschooljaar...
H O M E
Ik hoop dat je die laatste maand toch nog vrij goed doorkomt. Hier is het niet veel beter, hoor. Lennert die al een hele avond bezig is met er tegenop te zien dat hij morgen naar school moet, Nele die het dan ook ineens maar saai vindt. Nog even tandenbijten en dan is het weer juli...
BeantwoordenVerwijderen