Ewout wil getest worden...
Ewout had laatst een verzoek: of hij ook niet getest kon worden?
Hij wil eindelijk wel eens zwart op wit weten wat wij eigenlijk ondertussen al een goeie twee jaar 'weten': is hij effectief hoogbegaafd of niet?
Voor ons hoeft het helemaal niet; waarschijnlijk zou ons vermoeden gewoon bevestigd worden. En zoals het nu is - Ewout versneld in het 6de leerjaar en serieus aan het aftellen naar het middelbaar - vereist de situatie ook niet meteen 'het blaadje'. Vorig jaar echter, toen we beslisten om Kobe en Daan te testen, was dit wel noodzakelijk, nodig om iets gedaan te krijgen op school, nodig om het in gang te laten schieten, om deuren te openen. En voor beiden was het in de nieuwe school ook een vereiste om naar de kangoeroeklas te kunnen gaan. Maar voor Ewout is het niet 'nodig'.
Ikzelf vind het trouwens een zeer controversieel gegeven: laat je je kind testen, uiteindelijk puur voor de fun van het testen? Wat als hij dan toch niet zou scoren boven de 130 en daarmee, op papier althans, niet hoogbegaafd zou blijken? Wat zou dat dan met zijn zelfvertrouwen doen? Zal het dan geen ontgoocheling zijn? Zal hij zich dan minder voelen dan zijn broers? Of wat zou dat dan met ons doen? Zouden wij hem dan niet anders gaan bekijken of zal hij nog steeds onze Ewout blijven?
Ik heb deze vraag ook eens voorgelegd aan L., de psychotherapeute, en zij vindt het niet zo'n uitzonderlijke vraag. Zij vermoedt dat het voor Ewout een zoeken naar zichzelf betekent, een soort bevestiging van zijn identiteit: 'dit ben ik'. Eventueel zou ze er wel op ingaan, alleen moet die vraag dan wel heel goed gekaderd worden.
Er moet hem vooraf goed worden uitgelegd wat een IQ-getal juist inhoudt, dat dit absoluut geen vaststaand gegeven is, maar momentaan, het is zelfs niet stabiel, maar kan variëren door de tijd. En ook dat het je intelligentie niet objectief kan meten. Het IQ is geen waarde die je kunt vergelijken met lengte, gewicht, leeftijd of andere meetbare eigenschappen. Het IQ geeft enkel aan welk percentage van je leeftijdsgenoten het even goed deden op de test. Dit wil zeggen dat het niet uitdrukt hoeveel er van een bepaald iets (intelligentie) aanwezig is bij de testpersoon, maar wel hoe vaak een bepaald iets (aantal correct beantwoorde vragen) voorkomt onder de bevolking. Als je dus boven de 130 scoort, dan weet je dat slechts 2,3% van de mensen van jouw leeftijd het minstens even goed op die test doet. Wat ook van belang is, is dat we moeten beseffen dat deze testen niet zijn ontwikkeld om uitzonderlijke waarden te meten, want daarvoor is het gebruikte instrument veel te onnauwkeurig aan de uiteinden van de frequentieschaal. Daarom moeten we Ewout dan ook duidelijk maken dat je IQ-cijfers niet mag gaan vergelijken, dat dit helemaal geen zin heeft.
Maar als het van dr. Mark Schittekatte van de Gentse Universiteit afhangt, mogen we gerust zijn: in de loop van zijn carrière stelde hij vast dat binnen een gezin het IQ van het oudste kind doorgaans twee à drie IQ-punten hoger ligt dan dat van jongere broers of zussen.
H O M E
Meer lezen over de relativiteit van IQ-cijfers:
Hij wil eindelijk wel eens zwart op wit weten wat wij eigenlijk ondertussen al een goeie twee jaar 'weten': is hij effectief hoogbegaafd of niet?
Voor ons hoeft het helemaal niet; waarschijnlijk zou ons vermoeden gewoon bevestigd worden. En zoals het nu is - Ewout versneld in het 6de leerjaar en serieus aan het aftellen naar het middelbaar - vereist de situatie ook niet meteen 'het blaadje'. Vorig jaar echter, toen we beslisten om Kobe en Daan te testen, was dit wel noodzakelijk, nodig om iets gedaan te krijgen op school, nodig om het in gang te laten schieten, om deuren te openen. En voor beiden was het in de nieuwe school ook een vereiste om naar de kangoeroeklas te kunnen gaan. Maar voor Ewout is het niet 'nodig'.
Ikzelf vind het trouwens een zeer controversieel gegeven: laat je je kind testen, uiteindelijk puur voor de fun van het testen? Wat als hij dan toch niet zou scoren boven de 130 en daarmee, op papier althans, niet hoogbegaafd zou blijken? Wat zou dat dan met zijn zelfvertrouwen doen? Zal het dan geen ontgoocheling zijn? Zal hij zich dan minder voelen dan zijn broers? Of wat zou dat dan met ons doen? Zouden wij hem dan niet anders gaan bekijken of zal hij nog steeds onze Ewout blijven?
Ik heb deze vraag ook eens voorgelegd aan L., de psychotherapeute, en zij vindt het niet zo'n uitzonderlijke vraag. Zij vermoedt dat het voor Ewout een zoeken naar zichzelf betekent, een soort bevestiging van zijn identiteit: 'dit ben ik'. Eventueel zou ze er wel op ingaan, alleen moet die vraag dan wel heel goed gekaderd worden.
Er moet hem vooraf goed worden uitgelegd wat een IQ-getal juist inhoudt, dat dit absoluut geen vaststaand gegeven is, maar momentaan, het is zelfs niet stabiel, maar kan variëren door de tijd. En ook dat het je intelligentie niet objectief kan meten. Het IQ is geen waarde die je kunt vergelijken met lengte, gewicht, leeftijd of andere meetbare eigenschappen. Het IQ geeft enkel aan welk percentage van je leeftijdsgenoten het even goed deden op de test. Dit wil zeggen dat het niet uitdrukt hoeveel er van een bepaald iets (intelligentie) aanwezig is bij de testpersoon, maar wel hoe vaak een bepaald iets (aantal correct beantwoorde vragen) voorkomt onder de bevolking. Als je dus boven de 130 scoort, dan weet je dat slechts 2,3% van de mensen van jouw leeftijd het minstens even goed op die test doet. Wat ook van belang is, is dat we moeten beseffen dat deze testen niet zijn ontwikkeld om uitzonderlijke waarden te meten, want daarvoor is het gebruikte instrument veel te onnauwkeurig aan de uiteinden van de frequentieschaal. Daarom moeten we Ewout dan ook duidelijk maken dat je IQ-cijfers niet mag gaan vergelijken, dat dit helemaal geen zin heeft.
Maar als het van dr. Mark Schittekatte van de Gentse Universiteit afhangt, mogen we gerust zijn: in de loop van zijn carrière stelde hij vast dat binnen een gezin het IQ van het oudste kind doorgaans twee à drie IQ-punten hoger ligt dan dat van jongere broers of zussen.
H O M E
Meer lezen over de relativiteit van IQ-cijfers:
Reacties
Een reactie posten