Ewout is nogmaals thuis gebleven

Woensdagavond is Ewout voor het eerst naar L. gegaan, de psychologe die Daan al heel het jaar begeleidt. Zij heeft blijkbaar een gave om met zo'n kinderen om te gaan, want hij heeft in dat ene uur al meer gezegd dan wij in de laatste weken eruit konden krijgen. Wàt er juist is gezegd, dat weet ik niet, want zij is volledig gebonden aan beroepsgeheim. Niet zozeer tegenover derden, maar ook tegenover ons. Het is van in het begin de afspraak dat alles wat er gezegd wordt tussen haar en Ewout blijft, zodat ze langzaam een vertrouwensrelatie kan opbouwen. Enkel als ze het nodig acht de ouders over iets in te lichten, dan kan dit, maar dit wordt wel eerst besproken met de tiener zelf.
Dus al bij al klonk zij, en hij, behoorlijk positief nadien. Maar dan... 's morgensvroeg, gisterenochtend dus. Opnieuw niet naar school willen gaan, schreien en zich in een bolletje plooien, van zich af stampen en zich vastklampen aan de trapleuning om toch maar niet te moeten gaan. Na wat heen en weer gebrul van Stefaan en Ewout, besluiten we dat hij nogmaals een dag mag thuisblijven. Ik lichtte meteen ook L. in en maakte met de zorgcoördinator van het middelbaar een afspraak voor een gesprek. Vanmorgen al konden Stefaan en ik komen.
Ook deze ochtend was Ewout met geen stokken te bewegen. Hij wou eerst niet opstaan, daarna wou hij zijn kleren niet aandoen, daarna niet eten en opnieuw niet naar school. Het klinkt hier eenvoudiger dan het in werkelijkheid was: het is niet dat we er zo gemakkelijk aan toegeven.
Het gesprek vanmorgen verliep eigenlijk heel goed. De zorgcoördinator en de prefect wisten heel goed wie Ewout was. Blijkbaar valt hij enorm op, hoewel hij een zeer beleefd, voorkomend en juist onopvallend gedrag vertoont. Hij valt op door zijn intelligentie, zo blijkt. Hij is ook enorm eenzelvig, zit in zijn eigen cocon en komt weinig in contact met de andere tieners.
Wat zijn examens betreft, vonden ze die voldoende goed om hem toch naar het volgend jaar te laten gaan en met twee examenperiodes is dit al voldoende. Ewout hoeft dus niet de derde examenperiode mee te maken om er door te zijn. Wel krijgt hij een B-attest om Latijn te laten vallen. Maar hij kan nu dus sowieso starten in de Moderne Wetenschappen.
Normaal gezien gaat de school in zo'n geval thuis gaan praten met de tiener om die te overtuigen toch naar school te gaan, zodat ze een normale routine hebben. De mogelijkheden voor Ewout zijn dan tussen het ene, volledig naar school gaan én examens meedoen, tot het andere, volledig thuisblijven incl. examenperiode. Het is zelfs mogelijk om nu thuis te blijven en dan een gepersonaliseerd examenrooster op te stellen bv. voor een aantal vakken en zelfs op een ander tijdstip als de anderen. Er is dus heel wat bereidwilligheid getoond.
Ook zeiden ze ons nog dat ze zo'n case nog niet hebben meegemaakt. Er wordt wel degelijk gespijbeld, maar dit begint meestal pas vanaf 3de, 4de middelbaar en ook wat de schoolmoeheid betreft, is dit heel vroeg in het geval van Ewout. Ook beseften ze dat de school dit niet alleen aankan en ze waren heel tevreden te horen dat Ewout al naar een psycholoog is geweest, die ze dan ook nog eens goed kenden van andere 'klantjes' op school. Om niet meteen goedbedoelde fouten te maken, hebben ze dan de psychologe opgebeld om haar advies te vragen i.v.m. dat aan huis komen en L. raadt het af. Eerst moet Ewout tot rust komen, nu al tot en met dinsdag wegens Pinkstervakantie, en desnoods nog langer als hij niet wil. Ze wil vooral niets forceren. Ondertussen mag Ewout verder naar L. voor meer gesprekken en wordt misschien nog de huisarts ingelicht voor het verkrijgen van een medisch attest.
Ik heb me het leven met kinderen toch wel anders voorgesteld...
H O M E