Idealistisch of nuchter realisme?
Soms wil ik iets schrijven over iets dat mij al langer op de maag ligt, maar ik weet niet goed hoe eraan te beginnen. Zo zit ik nu weer met zoiets en eenmaal je begint te schrijven, komen de woorden wel vanzelf blijkbaar.
Via de loopbaanbegeleiding heb ik een nieuwe focus gekregen om iets totaal anders te gaan beginnen dan wat ik ooit heb gedaan. Voor diegenen die mij niet echt kennen: ik ben 15 jaar lang zelfstandig burg.ir.architect geweest, zowel architect als stabiliteitsingenieur dus, waarvan de laatste 10 jaar in een vennootschap samen met mijn collega-architect.
Dus nu wil ik het onderwijs in... misschien, misschien ook niet. Alles hangt eigenlijk af van die ECHA-opleiding waarvan ik hoop dat ik na die twee jaar uiteindelijk wel zal weten in welke richting ik mijn deskundigheid in hoogbegaafdheid wil en kan aanwenden. Dat kan dus het onderwijs zijn, en dat is ook het eerste waar ik nu op dit moment kan aan denken, nl. begeleiding van leerkrachten wanneer ze met een hoogbegaafd kind geconfronteerd worden in de klas, het hoogbegaafde kind zelf gaan begeleiden, voordrachten of colleges geven aan lerarenopleidingen of nog het opstellen en opvolgen van een zorgbeleid voor hoogbegaafden in een school. Daar zijn dus mogelijkheden genoeg in het onderwijs. Alleen is mij nu nog niet duidelijk hoe ik daar kan van gaan leven. Scholen hebben namelijk geen geld op overschot, laat staan voor zoiets als een luxeprobleem van hoogbegaafden! Maar het kan dus ook totaal iets anders worden, zoals begeleiden van hoogbegaafde kinderen bij een psychologisch team, informeren van ouders via één-op-één gesprekken of het opzetten van naschoolse activiteiten voor hoogbegaafden, ik zeg maar iets, misschien hebben jullie nog ideeën voor mij?
Ondertussen ben ik mij bij verschillende mensen gaan informeren, bij iemand van de Pedagogische Begeleidingsdienst van de stad Gent die er verantwoordelijk is voor het beleid rond hoogbegaafden in de stedelijke scholen, bij iemand anders die hier ook bij betrokken is, dan weer bij iemand die in Antwerpen een huis heeft opgericht waar voordrachten en opleiding worden gegeven door vernieuwers, mensen die nieuwe ideeën en theorieën kondig willen maken. Ik wil nog naar de lerarenopleidingen gaan hier in Gent om daar te gaan polsen wat er leeft rond hoogbegaafdheid en hoe er daar eventueel een verschil kan gemaakt worden. Ook wil ik nog bij het CBO in Antwerpen bij Tessa Kieboom langsgaan en nog bij iemand die in Antwerpen middelbare scholen begeleid voor oa. hoogbegaafdheid.
Maar alles op zijn tijd! De opleiding duurt twee jaar en ik geef mezelf zo'n vijf jaar om gelanceerd te geraken. In tussentijd blijf ik nog stabiliteitsstudies uitvoeren om een beetje geld in het laatje te brengen, maar de bedoeling is om dit op termijn af te bouwen zodra de nieuwe richting een beetje begint te lopen.
Heel wat mensen die ik ken, vinden het subliem wat ik wil gaan doen, zijn ergens een beetje trots en soms een tikkeltje jaloers omdat ze zelf (nog) niet zo'n stap durven zetten. En anderen dan weer begrijpen niet goed waarom ik een degelijke job zou laten schieten voor iets dat nog niet volledig op poten staat. Die anderen waarschuwen me voor het logge systeem van het onderwijs hier in Vlaanderen, voor de leerkrachten die hier niet klaar voor zijn, die overbevraagd zouden zijn, die niet mee willen. Die anderen willen me ongetwijfeld beschermen tegen een te grote ontgoocheling en raden me aan niet te idealistisch te willen zijn. Maar het is zoals iemand me onlangs zei: hoe kan je nu verwachten te slagen als je zelf al zegt dat het moeilijk gaat worden? Dus mensen, bedankt voor uw bezorgdheid, maar ik zal het wel eventjes langs de kant parkeren en klasseren onder 'nuchter realisme' en ga dan gewoon met mijn volle goesting verder werken aan mijn nieuwe toekomst! Sorry, folks, dit is nu écht wel iets dat ik wil doen en ik ga er ook voor!
H O M E
Via de loopbaanbegeleiding heb ik een nieuwe focus gekregen om iets totaal anders te gaan beginnen dan wat ik ooit heb gedaan. Voor diegenen die mij niet echt kennen: ik ben 15 jaar lang zelfstandig burg.ir.architect geweest, zowel architect als stabiliteitsingenieur dus, waarvan de laatste 10 jaar in een vennootschap samen met mijn collega-architect.
Dus nu wil ik het onderwijs in... misschien, misschien ook niet. Alles hangt eigenlijk af van die ECHA-opleiding waarvan ik hoop dat ik na die twee jaar uiteindelijk wel zal weten in welke richting ik mijn deskundigheid in hoogbegaafdheid wil en kan aanwenden. Dat kan dus het onderwijs zijn, en dat is ook het eerste waar ik nu op dit moment kan aan denken, nl. begeleiding van leerkrachten wanneer ze met een hoogbegaafd kind geconfronteerd worden in de klas, het hoogbegaafde kind zelf gaan begeleiden, voordrachten of colleges geven aan lerarenopleidingen of nog het opstellen en opvolgen van een zorgbeleid voor hoogbegaafden in een school. Daar zijn dus mogelijkheden genoeg in het onderwijs. Alleen is mij nu nog niet duidelijk hoe ik daar kan van gaan leven. Scholen hebben namelijk geen geld op overschot, laat staan voor zoiets als een luxeprobleem van hoogbegaafden! Maar het kan dus ook totaal iets anders worden, zoals begeleiden van hoogbegaafde kinderen bij een psychologisch team, informeren van ouders via één-op-één gesprekken of het opzetten van naschoolse activiteiten voor hoogbegaafden, ik zeg maar iets, misschien hebben jullie nog ideeën voor mij?
Ondertussen ben ik mij bij verschillende mensen gaan informeren, bij iemand van de Pedagogische Begeleidingsdienst van de stad Gent die er verantwoordelijk is voor het beleid rond hoogbegaafden in de stedelijke scholen, bij iemand anders die hier ook bij betrokken is, dan weer bij iemand die in Antwerpen een huis heeft opgericht waar voordrachten en opleiding worden gegeven door vernieuwers, mensen die nieuwe ideeën en theorieën kondig willen maken. Ik wil nog naar de lerarenopleidingen gaan hier in Gent om daar te gaan polsen wat er leeft rond hoogbegaafdheid en hoe er daar eventueel een verschil kan gemaakt worden. Ook wil ik nog bij het CBO in Antwerpen bij Tessa Kieboom langsgaan en nog bij iemand die in Antwerpen middelbare scholen begeleid voor oa. hoogbegaafdheid.
Maar alles op zijn tijd! De opleiding duurt twee jaar en ik geef mezelf zo'n vijf jaar om gelanceerd te geraken. In tussentijd blijf ik nog stabiliteitsstudies uitvoeren om een beetje geld in het laatje te brengen, maar de bedoeling is om dit op termijn af te bouwen zodra de nieuwe richting een beetje begint te lopen.
Heel wat mensen die ik ken, vinden het subliem wat ik wil gaan doen, zijn ergens een beetje trots en soms een tikkeltje jaloers omdat ze zelf (nog) niet zo'n stap durven zetten. En anderen dan weer begrijpen niet goed waarom ik een degelijke job zou laten schieten voor iets dat nog niet volledig op poten staat. Die anderen waarschuwen me voor het logge systeem van het onderwijs hier in Vlaanderen, voor de leerkrachten die hier niet klaar voor zijn, die overbevraagd zouden zijn, die niet mee willen. Die anderen willen me ongetwijfeld beschermen tegen een te grote ontgoocheling en raden me aan niet te idealistisch te willen zijn. Maar het is zoals iemand me onlangs zei: hoe kan je nu verwachten te slagen als je zelf al zegt dat het moeilijk gaat worden? Dus mensen, bedankt voor uw bezorgdheid, maar ik zal het wel eventjes langs de kant parkeren en klasseren onder 'nuchter realisme' en ga dan gewoon met mijn volle goesting verder werken aan mijn nieuwe toekomst! Sorry, folks, dit is nu écht wel iets dat ik wil doen en ik ga er ook voor!
H O M E
En zo moet het ook :) Dingen publiceren (boeken, artikels), samenwerken met eduratio, zelf kangoeroeklasjes oprichten of zo? Ik zit de laatste tijd te fantaseren over een winkel met enkel educatief speelgoed en specifiek materiaal voor hoogbegaafden (want wij wonen in een winkelpand), maar ik vraag me dus ook af hoeveel mensen daar in zullen geïnteresseerd zijn en wat zoiets in godsnaam kan opbrengen.
BeantwoordenVerwijderen@jongensmama: misschien ook met een onlineshop en eens polsen naar samenwerking met bv. uitgeverij Abimo? En je winkelruimte gebruiken om dingen te laten zien en te laten uitproberen? Je kan veel online bestellen, maar ik zie zo'n zaken graag ook eerst eens echt. Vraag eens aan Yo hoe zei dat inschat, die heeft wel wat ervaring met materialen en met de vraag daarnaar.
BeantwoordenVerwijderen