Zouden we bezig blijven?
Ewout, onze oudste, zit ondertussen een maandje in het 1ste middelbaar, in de Latijnse, klas 1A4.
Wel, het is een maandje van ondervinden geweest, van eens goed voelen dat je tegen je grenzen aanloopt. Het gaat namelijk niet goed, helemaal niet, het gaat namelijk niet meer vanzelf. Nochtans hadden we hem genoeg gewaarschuwd op voorhand, dat Latijn lastig ging zijn, niet zozeer qua moeilijkheidsgraad, maar wel qua hoeveelheid; dat er elke week een dertigtal woordjes zouden bijkomen én dat je die van de vorige weken niet mocht vergeten.
Maar nu zien we dat hij gewoon totaal geen discipline heeft, totaal geen werkhouding heeft, totaal geen studiemethode kent en op de koop toe totaal geen zorg heeft voor zijn gerief. En daardoor gaat hij momenteel serieus op zijn bek! Er stonden vorige week al twee nota's in zijn agenda over schriften die niet in orde zijn (hij laat zijn bladeren los zitten in zijn boekentas, waardoor die er verfomfaaid uitkomen) en over een taak die hij al drie weken geleden moest indienen, maar waar hij gewoon niet aan begonnen was (na nochtans herhaaldelijk aandringen van de vakleerkracht). Verder heeft hij al voor de helft van zijn toetsen een grote onvoldoende en staat er op bijna elke overhoring 'jij kan beter' of 'je hebt je les niet geleerd'.
Omdat we dachten dat hij er deugd zou van hebben, hadden we hem in eerste instantie naar de naschoolse studie laten gaan, met de bedoeling dat hij zijn huistaken zou afgewerkt hebben en zijn lessen zou geleerd hebben. Maar het lukt hem niet: ofwel is hij een deel van zijn boeken vergeten, ofwel had hij zogezegd geen papier bij om te noteren, ofwel had hij geen huiswerk die dag, maar dan vergat hij wel in zijn agenda te kijken naar de dagen ervoor, waar soms ook nog wel eens een taak of leeropdracht was geschreven.
Ergens heb ik er spijt van dat hij vorig jaar niet mee is verhuisd van school, samen met de andere twee. Ik heb zo'n groot vermoeden dat het er in de nieuwe school helemaal anders aan toe gaat op gebied van 'leren leren' en vooral op gebied van werkhouding aankweken dan in de vroegere school waar Ewout zijn 6de jaar wou uitdoen. Langs de andere kant kan het natuurlijk ook gewoon aan Ewout zijn karakter liggen en zou een schoolverandering ook dan zelfs geen zoden aan de dijk gebracht hebben.
Maar het moet op zijn minst veranderen - straks speelt hij zijn jaartje voorsprong alweer kwijt als het zo verder gaat (grapje...). Daarom gaat hij sinds begin deze week niet meer naar de studie, maar moet hij meteen naar huis komen waar ik zicht heb op hetgeen hij uitsteekt. Dan kan ik of Stefaan hem begeleiden, elke avond opnieuw, zijn papieren in orde brengen, bekijken wat in de agenda staat, leren plannen, leren hoe je moet studeren, opvragen van woordjes, zijn boekentas helpen klaarmaken enz. Het zal een werk van lange adem worden en van veel gezucht en gesteun, maar ik hoop, en denk het wel, dat hij ondertussen zelf beseft dat hij zich effectief zal moeten inzetten.
H O M E
Wel, het is een maandje van ondervinden geweest, van eens goed voelen dat je tegen je grenzen aanloopt. Het gaat namelijk niet goed, helemaal niet, het gaat namelijk niet meer vanzelf. Nochtans hadden we hem genoeg gewaarschuwd op voorhand, dat Latijn lastig ging zijn, niet zozeer qua moeilijkheidsgraad, maar wel qua hoeveelheid; dat er elke week een dertigtal woordjes zouden bijkomen én dat je die van de vorige weken niet mocht vergeten.
Maar nu zien we dat hij gewoon totaal geen discipline heeft, totaal geen werkhouding heeft, totaal geen studiemethode kent en op de koop toe totaal geen zorg heeft voor zijn gerief. En daardoor gaat hij momenteel serieus op zijn bek! Er stonden vorige week al twee nota's in zijn agenda over schriften die niet in orde zijn (hij laat zijn bladeren los zitten in zijn boekentas, waardoor die er verfomfaaid uitkomen) en over een taak die hij al drie weken geleden moest indienen, maar waar hij gewoon niet aan begonnen was (na nochtans herhaaldelijk aandringen van de vakleerkracht). Verder heeft hij al voor de helft van zijn toetsen een grote onvoldoende en staat er op bijna elke overhoring 'jij kan beter' of 'je hebt je les niet geleerd'.
Omdat we dachten dat hij er deugd zou van hebben, hadden we hem in eerste instantie naar de naschoolse studie laten gaan, met de bedoeling dat hij zijn huistaken zou afgewerkt hebben en zijn lessen zou geleerd hebben. Maar het lukt hem niet: ofwel is hij een deel van zijn boeken vergeten, ofwel had hij zogezegd geen papier bij om te noteren, ofwel had hij geen huiswerk die dag, maar dan vergat hij wel in zijn agenda te kijken naar de dagen ervoor, waar soms ook nog wel eens een taak of leeropdracht was geschreven.
Ergens heb ik er spijt van dat hij vorig jaar niet mee is verhuisd van school, samen met de andere twee. Ik heb zo'n groot vermoeden dat het er in de nieuwe school helemaal anders aan toe gaat op gebied van 'leren leren' en vooral op gebied van werkhouding aankweken dan in de vroegere school waar Ewout zijn 6de jaar wou uitdoen. Langs de andere kant kan het natuurlijk ook gewoon aan Ewout zijn karakter liggen en zou een schoolverandering ook dan zelfs geen zoden aan de dijk gebracht hebben.
Maar het moet op zijn minst veranderen - straks speelt hij zijn jaartje voorsprong alweer kwijt als het zo verder gaat (grapje...). Daarom gaat hij sinds begin deze week niet meer naar de studie, maar moet hij meteen naar huis komen waar ik zicht heb op hetgeen hij uitsteekt. Dan kan ik of Stefaan hem begeleiden, elke avond opnieuw, zijn papieren in orde brengen, bekijken wat in de agenda staat, leren plannen, leren hoe je moet studeren, opvragen van woordjes, zijn boekentas helpen klaarmaken enz. Het zal een werk van lange adem worden en van veel gezucht en gesteun, maar ik hoop, en denk het wel, dat hij ondertussen zelf beseft dat hij zich effectief zal moeten inzetten.
H O M E
Ja, het zal hard werken worden maar ik dnek dat met die begeleiding het allemaal goed komt. Fijn dat zijn ouders hem begeleiden en in de gaten hebben wat het kind nodig heeft. Toch?
BeantwoordenVerwijderen